ยินดีต้อนรับคุณ บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

= = = =
   quick search  

ผู้เขียน หัวข้อ: เมืองลา (พม่า) โรงละครแห่งการฆ่า  (อ่าน 86295 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

5 มีนาคม , 2008, 01:07:09 PM
  • คำว่า "อภัย" นี้ ถ้าทำได้ คนที่เป็นสุขก็คือตัวเราเอง
  • Administrator
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 4140
  • อนุโมทนา: 183
    • อีเมล์
  • สถานธรรม 佛堂: ฉงเต๋อฝอเอวี้ยน

เมืองลา (พม่า) โรงละครแห่งการฆ่า



ภาพถ่ายเดือน เม.ย.2549 โดย คาร์ล อัมมาน (Carl Ammann) กวางป่า (Samba Deer) ตัวโตขนาดนี้ยังถูกล่าและนำไปจำหน่ายทั้งตัวที่ตลาดเมืองลา ราวกับว่าที่นั่นไม่ได้อยู่ภายใต้กฎหมายใดๆ (ภาพ: National Geographic)


แนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก (National Geographic) เปิดโปงล่อนจ้อนด้วยภาพถ่ายจะจะจากเมือลา (Mog La) ที่ชายแดนพม่า-จีนแดนเถื่อน แต่เป็นสวรรค์ของนักค้าสัตว์ป่านานาชนิด ทั้งเนื้อ หนัง กระดูกและชิ้นส่วนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นหมี เสือโคร่ง กวางป่า รวมทั้งสุนัขด้วย

      
       ที่นั่นเป็นปลายทางที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับผู้นิยมบริโภคเมนูพิสดารทั้งหลาย โดยไม่สนใจต่อศีลธรรมและกฎหมายระหว่างประเทศ
      
       สถานการณ์ยังไม่เคยเปลี่ยน คณะนักท่องเที่ยวจาก จ.นนทบุรี กลุ่มหนึ่ง ที่เดินทางไปยังเมืองลาปลายปีที่แล้ว ได้เป็นประจักษ์พยานในความโหดร้ายของคนกลุ่มหนึ่ง ที่ยังไม่หยุดกระทำการทารุณต่อสัตว์ป่ารวมทั้งสัตว์เลี้ยงที่ดีที่สุดของมนุษย์
      
       ปัจจุบันมีสนธิสัญญาขององค์การสหประชาชาติ นอกจากนั้น ยังมีความตกลงร่วมฉบับหนึ่งระหว่างรัฐบาลประเทศในเอเชียตะวันอกเฉียงใต้ เมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้การค้าสัตว์ป่าและชิ้นส่วนต่างๆ ของสัตว์ป่าหายากหลายชนิดเป็นสิ่งผิดกฎหมาย
      
       แต่ นายคาร์ล อัมมานน์ (Carl Ammann) ช่างภาพซึ่งติดตามทำสารคดีเกี่ยวกับขบวนการค้าสัตว์ป่า กล่าวว่า หลังจากเดินทางไปยังเมืองลาหลายครั้งในช่วงกว่า 10 ปีมานี้ รวมทั้งครั้งล่าสุดเมื่อปีที่แล้วก็ได้พบว่า การค้าสัตว์ป่าที่นั่นยังดำเนินไปอย่างคึกคัก




หมีควายชะตาขาดตัวเขื่องไม่ทราบแหล่งที่มาถูกนำไปวางขายตลาดเมืองลาเช่นเดียวกัน มีหนังตากแห้งวางขายบนโต๊ะอีกข้างหลังโน้นเป็นกวางป่าอีกตัวหนึ่งนอนรอลูกค้า เป็นอีกภาพหนึ่งจากความเพียรพยายามของคาร์ล อัมมาน ซึ่ง 15 ปีที่ผ่านมาได้เดินทางไปที่นั่นรวม 5 ครั้ง (ภาพ: National Geographic)
 

 อาณาบริเวณนี้มีความเจริญทางวัตถุ ถนนหนทางไปมาสะดวก เป็นตลาดค้าขายชายแดนขนาดใหญ่ แต่ยังคงเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน เป็นดินแดนแห่งการพนัน ปกครองโดยผู้มีอำนาจไม่กี่คน มีระบอบทหารคุ้มครอง ปัจจุบันการค้าขายสัตว์ป่าได้กลายเป็นธุรกิจเข้าแทนที่ยาเสพติดกับบ่อนกาสิโน
      
       ผู้ที่เดินทางไปยังเมืองลาสามารถเสาะหาสินค้าจากสัตว์ป่าหลากชนิดที่ตลาดชายแดน ไม่ว่าจะเป็นอุ้งเท้าหมี หรือหมีทั้งตัวจากฟาร์มเลี้ยง กวางป่าขนาดใหญ่ที่ถูกล่าและนำไปเฉือนเนื้อจำหน่ายแบบสดๆ ที่นั่น หรือกระทั่งเสือโคร่ง ที่แบ่งขายเป็นชิ้นๆ เป็นท่อนๆ
      
       ลูกค้าส่วนใหญ่จะนำชิ้นส่วนของสัตว์ป่าหายากไปประกอบอาหาร หรือทำเป็นยาอายุวัฒนะ โดยเชื่อว่า มีสรรพคุณในการป้องกันรักษาโรคร้ายนานาชนิด ที่แพทย์แผนใหม่ไม่สามารถเยียวยารักษาให้หายได้
      
       ทางการพม่าได้ปราบปรามขบวนการค้าสัตว์ป่าที่เมืองชายแดนแห่งนี้เป็นระยะๆ แต่ก็เพียงแค่ทำให้ลดความคึกคักลงในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่นานทุกอย่างก็จะกลับดำเนินไปตามปกติ ราวกับว่ามีการรู้เห็นเป็นใจ

 นายอัมมานน์ ได้เดินทางไปยังเมืองลารวม 5 ครั้ง ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมา โดยทำทีเป็นลูกค้า เสาะหาเมนูพิสดารทั้งหลาย และแอบถ่ายรูปออกมา
      
       ช่างภาพผู้นี้ กล่าวว่า ที่ตลาดเมืองลามีกรงวางตั้งเป็นชั้นๆ ขังสัตว์ป่าหลากชนิดที่จับมาได้ รวมทั้งหมี ค่าง ลิงตัวเล็กๆ ตัวนิ่ม นกหายาก กับสัตว์เลื้อยคลานเกือบจะทุกชนิด ยังมีเนื้อสัตว์หลากประเภท วางขายกันพะเนินบนโต๊ะ รวมทั้งสัตว์ทั้งตัวที่ถูกตายแล้วโดยมีรูกระสุนให้เห็นอยู่ที่หัว บางตัวถูกตัดคอ ชิ้นส่วนหลายชิ้นถูกตัดออกไปก่อนนำออกวางขาย




ตลาดสดเมืองลามีเนื้อแห้ง เนื้อย่าง จำหน่ายมากมาย ผู้ซื้อต้องถามก่อนว่า "เนื้ออะไร" ราคาขายก็แตกต่างกันออกไปตามประเภทของสัตว์ป่า (ภาพ: สุปราณี หลักคำ)
 


 แนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก กล่าวว่า นายอัมมานได้ไปเห็นขบวนการค้าสัตว์ป่าที่ยังเฟื่องฟูในเมืองลา ครั้งล่าสุดเมื่อปีที่แล้ว
      
       “มันเป็นแหล่งเลวร้ายที่สุดแห่งหนึ่งที่ผมเคยพบเห็น” ช่างภาพคนเดียวกันกล่าว
      
       นายอัมมานน์ กล่าวว่า ในฤดูร้อนปี 2548 เคยไปบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นร้านค้าที่ตลาดเมืองลา เจ้าของบ้านนำไปยังหลังบ้านและเสนอขายหนังสือผืนใหญ่ให้ พร้อมกับกระดูกเสือที่บรรจุในกล่อง
      
       แต่ นายสตีเฟน กอลสเตอร์ (Stephen Galster) ผู้อำนวยการองค์การพันธมิตรเพื่อสัตว์ป่า หรือ ไวด์ไลฟ์อัลลายอันซ์ (Wildlife Alliance) ซึ่งตั้งสำนักงานงานกรุงเทพฯ บอกว่า เมื่อเร็วๆ นี้รัฐบาลในประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ร่วมกันปราบปราม ทำให้การค้าหนังและชิ้นส่วนต่างๆ ดำเนินไปอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น
      
       แต่ชิ้นส่วนบางอย่าง รวมทั้งอวัยวะเพศเสือตากแห้ง กลับบรรจุกล่องอย่างสวย วางขายอย่างเปิดเผยในร้านจำหน่ายของที่ระลึกจากสัตว์ป่า นายกอลสเตอร์ กล่าว
      
       นักอนุรักษ์ผู้นี้เห็นด้วยกับประมาณการของผู้เชี่ยวชาญที่ว่า การค้าสัตว์ป่าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ละปีอาจจะมีมูลค่า 8,000-10,000 ล้านดอลลาร์ โดยกล่าวว่าเป็น “การคาดเดาที่น่าเชื่อถือ”




ตีนเสือโคร่งดองเค็มรอลูกค้าซื้อไปทำยาอายุวัฒนะ กระดูกของมันมีค่ามากมาย ทำให้จำนวนที่อาศัยอยู่ตามธรรมชาติลดลงเรื่อยๆ เพราะถูกล่าไปทำเป็นสินค้า (ภาพ: National Geographic)


    มีคนอื่นๆ อีกจำนวนมากที่ได้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้น เพียงแต่ไม่มีโอกาสที่จะถ่ายรูปออกมาอวดชาวโลกได้ เนื่องจากเจ้าของสถานที่ห้ามปราม หากฝ่าฝืนก็จะใช้อำนาจบาดใหญ่ยึดกล้องและลบภาพทั้งหมดทิ้ง
      
       นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางไปเมืองลา กับคณะสภาวัฒนธรรมจังหวัดนนทบุรี ในเดือน ธ.ค.2550 กล่าวว่า ผู้ร่วมคณะสามารถช่วยลูกสุนัขเอาไว้ได้หลายตัว โดยช่วยกันออกเงินซื้อ และนำข้ามกลับมายังฝั่งไทยแบ่งกันไปเลี้ยงดู
      
       “แต่ก็มีอีกหลายตัวที่เราช่วยไม่ทันในเช้าวันนั้น เพราะมีคนจีนข้ามมาซื้อไป การค้าสัตว์ที่นั่นรวดเร็วมาก สักครู่เดียวลูกสุนัขหลายสิบตัวขายเกลี้ยงหมด ราคาตัวละตั้งแต่ 50 หยวน (250 บาท) ขึ้นไป ขึ้นอยู่กับขนาดและพันธุ์” นักวิชาการซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมท้องถิ่น ของ จ.นนทบุรี ที่ร่วมไปกับคณะกล่าว
      
       นักวิชาการผู้นี้ กล่าวอีกว่า ที่ตลาดแห่งนั้นลูกค้านิยมบริโภคลูกสุนัข คณะจากไทยได้เห็นลูกสุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์ และ เยอรมันเชพเพิร์ด ถูกขังไว้ในกรงรอลูกค้าไปซื้อหาด้วย ทั้งหมดอาจจะถูกขโมยจากเจ้าของ




ปี 2548 คาร์ล อัมมาน ถูกนำไปยังบ้านหลังหนึ่งในเมืองลา เจ้าของบ้านเสนอขายหนังเสือลายพาดกลอนผืนใหญ่ให้ ทุกชิ้นส่วนของเสือโคร่งเป็นสินค้าที่ขายได้ราคาดี (ภาพ: National Geographic)


      “อย่างที่ทุกคนทราบ สุนัขเป็นสัตว์ที่ฉลาด ลูกสุนัขพวกนั้นนัยน์ตาละห้อยเหมือนกับจะรู้ชะตากรรมตัวเองในอีกไม่กี่นาที หรือชั่วโมงข้างหน้า หลายคนร้องไห้ที่เห็นสภาพเช่นนั้น”
      
       “ซื้อตรงนั้นทุบหัวตรงนั้น แล้วก็หิ้วข้ามแดนกลับไป หลายคนปล่อยโฮ ที่ได้เห็นความโหดร้ายต่อหน้าต่อตา จึงตัดสินใจลงขันกันซื้อลูกสุนัขติดรถกลับมาด้วย" นักท่องเที่ยวอีกคนหนึ่งกล่าว
      
       ในตลาดสดเมืองลา พ่อค้าแม่ขายย่างเนื้อบนเตาถ่าน ส่งกลิ่นหอมคลุ้งไปทั่วอาณาบริเวณ มีเนื้อแดดเดียวทำจากเนื้อสัตว์หลายชนิดให้เลือกซื้อในราคาที่ต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมี เสือ กวาง เก้ง กระทั่งเนื้อช้าง
      
       ไม่ไกลออกจากตลาดสดเป็นฟาร์มเลี้ยงหมีขนาดใหญ่ เลี้ยงไว้เพื่อดูดเอาน้ำดี หรือ “ทองเหลว” (Liquid Gold) ส่งขาย
      
       “ที่ขาดไม่ได้คือ เนื้อหมา ทั้งหมาบ้านธรรมดาและหมาดำ” นักท่องเที่ยวคนเดียวกันกล่าว




คาร์ล อัมมาน แอบถ่ายภาพลิงตัวเล็กๆ จากตลาดเมืองลา พวกนี้รอนาทีชะตาขาด เมื่อไปถึงเหลาสักแห่งหนึ่งในมณฑลหยุนหนัน สัตว์ป่าเครือญาติที่ใกล้ชิดของมนุษย์เหล่านี้จะมีราคาแพงมาก (ภาพ: National Geographic)




ฟาร์มเลี้ยงหมีเพื่อดูดน้ำดีขายแห่งนี้มีหมีควายอยู่นับร้อยตัว ทั้งหมดถูกขังในกรงแคบๆ พอขยับตัวได้ กินได้และถ่ายได้เท่านั้น ชาวบ้านได้ยินเสียงร้องของพวกมันจนชินชาในยามที่ถูกแทงแท่งหลอดเหล็กเข้าไปในกาย (ภาพ: สุปราณี หลักคำ) 
 
 


เจ้าร๊อตไวเลอรร์ตัวน้อยนัยน์ตาละห้อย ไม่ยินดียินร้ายราวกับว่าจะรู้ชะตากรรมของตัวเอง มันอาจจะถูกขโมยไปจากเจ้าของและรอเวลาที่จะกลายเป็นอาหารจานโปรดของคนกลุ่มหนึ่ง เดือน ธ.ค.ปีที่แล้ว นักท่องเที่ยวจากไทยช่วยต่อชีวิตลูกสุนัขเหล่านี้ได้เกือบ 10 ตัว (ภาพ: สุปราณี หลักคำ)


      คณะนักท่องเที่ยวจากไทย ได้ยินเสียงหมีร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด เพราะเป็นช่วงเวลาที่เจ้าของฟาร์มดูดน้ำดีออกจากร่างของพวกมันแบบสดๆ ผู้คนที่นั่นจะได้ยินเสียงร้องวันละ 2 ครั้ง จนเคยชินและเป็นเรื่องธรรมดา
      
       เมืองลาเป็นตลาดค้าขายชายแดนขนาดใหญ่อันดับ 2 ระหว่างพม่ากับจีน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเชียงตุงไปทางตะวันออกราว 80 กม.ข้ามชายแดนเข้าไปในฝั่งจีนระยะทางเท่าๆ กัน เป็นเมืองจิ้งหง (Jinghong) หรือ เชียงรุ่ง ที่สามารถเดินทางขึ้นเหนือต่อไปยังคุนหมิง (Kunming) เมืองเอกของมณฑลหยุนหนัน (Yunnan) ได้อย่างสะดวก
      
       ตลาดเมืองลาจึงคึกคักและการเงินสะพัดอยู่ตลอด ที่นั่นซื้อขายสินค้าด้วยเงินดอลลาร์ กับเงินหยวน เป็นหลัก พ่อค้าจำนวนมากปฏิเสธที่จะรับเงินจั๊ตเป็นก้อนโตๆ เนื่องจากไม่มั่นใจในเสถียรภาพ.



คลิกอ่านข่าวภาษาอังกฤษและชมภาพทั้งหมด: http://news.nationalgeographic.com/news/2008/02/photogalleries/bushmeat-pictures/
คลิกชมวิดีโอคลิปประกอบ:
http://news.nationalgeographic.com/news/2008/02/080225-wildlife-video-vin.html
ปณิธานต้องแกร่งกล้า  จิตศรัทธาต้องคงมั่น
เจอสิ่งใดอย่าไหวหวั่น จุดหมายตนนั้นต้องแน่วแน่
อันที่จริงคนเขาอยากให้เราดี
แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นไส้
จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย
ไม่มีใครเขาอยากเห็นเราเด่นเกิน
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

5 มีนาคม , 2008, 09:41:58 PM
ตอบกลับ #1
  • เคยคิดว่าชีวิตนั้นไม่มีค่า เมื่อได้มาพบธรรมชีวิตก็เปลี่ยนไป
  • Moderator
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 1116
  • อนุโมทนา: 3
  • ซนเมือนลิง แต่จริงใจนะจ๊ะ((ขอบอก ๆ))
    • อีเมล์
จิตแท้  เป็นธาตุตามธรรมชาติ สามารถรู้หรือมองเห็น
ครั้นมีเครื่องหุ้มห่อ มีอวิชชา เป็นต้น ก็สูญเสียธรรมชาติเดิม
ดังนั้น จงกำจัดอวิชชา ก็จะมีจิตพุทธะ  แต่พึงรู้ไว้ว่ามันยากจนเป็นยอดศิระ

พุทธทาส   อินทปัญโญ
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

16 มีนาคม , 2008, 08:59:51 AM
ตอบกลับ #2
  • เป็นอะไรเนี้ยร่างกายฉัน
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 727
  • อนุโมทนา: 1
    • อีเมล์
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

24 มีนาคม , 2008, 08:07:56 PM
ตอบกลับ #3
  • บุคคลทั่วไป




ผมเกลียดการฆ่า
รับไม่ได้อย่างแรง
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

9 เมษายน , 2008, 05:05:33 AM
ตอบกลับ #4
  • เคยคิดว่าชีวิตนั้นไม่มีค่า เมื่อได้มาพบธรรมชีวิตก็เปลี่ยนไป
  • Moderator
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 1116
  • อนุโมทนา: 3
  • ซนเมือนลิง แต่จริงใจนะจ๊ะ((ขอบอก ๆ))
    • อีเมล์

เข้ามาอ่านอีกรอบยึ๋ยขนลุก
จิตแท้  เป็นธาตุตามธรรมชาติ สามารถรู้หรือมองเห็น
ครั้นมีเครื่องหุ้มห่อ มีอวิชชา เป็นต้น ก็สูญเสียธรรมชาติเดิม
ดังนั้น จงกำจัดอวิชชา ก็จะมีจิตพุทธะ  แต่พึงรู้ไว้ว่ามันยากจนเป็นยอดศิระ

พุทธทาส   อินทปัญโญ
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

27 มีนาคม , 2010, 07:02:47 PM
ตอบกลับ #5
  • บุคคลทั่วไป

ขอให้คนที่ฆ่าสัตว์ได้รับเวรกรรมด้วย สาธุ
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

27 มีนาคม , 2010, 08:11:40 PM
ตอบกลับ #6



ขอให้คนที่ฆ่าสัตว์ได้รับเวรกรรมด้วย สาธุ

การที่เราขอให้เวรกรรมตามสนองคนที่ทำ...
เหมือนเป็นการรังเกียจฝ่ายฆ่า และสนับสนุนฝ่ายถูกฆ่าให้ไปล้างแค้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่ค่อยถูกดีนัก หากเรายิ่งส่งเสริมเรื่องกรรมสอนองมากขึ้นเท่าไหร่...นรกจะต้องถูกสร้างมากเพิ่มขึ้นเท่านั้น และการสนองของกรรมในโลกมนุษย์ก็จะต้องมีมากขึ้นทวีไม่จบสิ้น

หากจะให้ดีต้องบอกว่า....ขอให้ทั้งสองฝ่ายอย่าอาฆาต จองเวรจองกรรมเลย....อย่างนี้จะดีกว่าไหม

โลหิตแห่งชีวิตคือ ความรัก กระดูกสันหลังของชีวิตคือ คุณธรรม
(โอวาทพระธรรมจารย์เทียนหยาน ไท่ห่าว 27/9/50)

เมื่อเจ้าเกิดปณิธาน  เวไนยจึงมีความหวัง
(เหล่าซือเมตตา - ไท่อู้ 1/12/50)
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

12 พฤศจิกายน , 2010, 11:02:50 PM
ตอบกลับ #7
  • กายเคี่ยวกรำ... ใจหล่อเลี้ยงธรรม
  • ประสานงาน เขตกำแพงเพชร
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 336
  • อนุโมทนา: 12
  • ใจดั่งเทียนไข...
    • อีเมล์

นี่ใช่ไหม... ที่พม่าเคยถูกพายุซัดไป แบบไม่ไยดี...
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

24 กรกฎาคม , 2011, 08:51:32 AM
ตอบกลับ #8
  • จิตว่างอยู่เหนือสิ่งอื่นใด อธิบายไม่ได้ด้วยจิตใจ ^^
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 26
  • อนุโมทนา: 2
    • อีเมล์

น่าสงสารจัง
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

28 มีนาคม , 2012, 01:43:31 PM
ตอบกลับ #9
  • มิตรธรรม
  • *****
  • กระทู้: 1
  • อนุโมทนา: 0

ไม่มีความเมตตาเลยสลดใจมาก
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

7 ตุลาคม , 2012, 04:34:42 PM
ตอบกลับ #10
  • จิตว่างอยู่เหนือสิ่งอื่นใด อธิบายไม่ได้ด้วยจิตใจ ^^
  • มิตร.ธรรม.
  • *****
  • กระทู้: 26
  • อนุโมทนา: 2
    • อีเมล์
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

 

ด้วยฟังค์ชั่น ตอบด่วน คุณสามารถใช้โค๊ดและ เครื่องหมายแสดงอารมณ์ได้ เหมือนการตั้งกระทู้ธรรมดา แต่สามารถทำได้สะดวกกว่า

Warning: this topic has not been posted in for at least 120 days.
Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.

ชื่อ: อีเมล์:
Verification:
พิมพ์เลข ๕ เป็นภาษาไทยลงในช่องด้านล่าง:



Powered by SMF 2.0.7 | SMF © 2006–2010, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.3 © 2008-2010, SimplePortal