ยินดีต้อนรับคุณ บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

= = = =
   quick search  

ตอบ

ชื่อ:
อีเมล์:
หัวข้อ:
ไอค่อนข้อความ:

Verification:
พิมพ์เลข ๕ เป็นภาษาไทยลงในช่องด้านล่าง:

shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


สรุปหัวข้อ

ข้อความโดย: noonoi
« เมื่อ: 16 พฤศจิกายน , 2012, 05:50:51 PM »

เห็นมีความหมายดี เลยเอามาลงค่ะ
เพิ่งรู้ :
ความเคารพ = (น้อมใจ + ความนุ่มนวลอ่อนโยน)   -> ข้ามกำแพงเหตุผล ถูกผิด
                != (ขัดขืน หยาบกระด้าง)
ข้อความโดย: noonoi
« เมื่อ: 7 พฤศจิกายน , 2012, 01:27:16 PM »

เผอิญได้อ่านคำนำจากหนังสือเล่มหนึ่งค่ะ จึงนำมาฝากค่ะ
 
ความเคารพอย่างแท้จริงมิใช่อะไรนอกจากการน้อมใจไปเรียนรู้สิ่งต่างๆด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยน
โดยปราศจากความขัดขืนอันหยาบกระด้างภายในจิต เมื่อใดที่เรามีจิตใจนุ่มนวลอ่อนโยน น้อมใจที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆที่เข้ามาสู่การรับรู้ของจิต เมื่อนั้นเราก็จะได้พบครูผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำเราไปสู่ความรู้แจ้งแห่งธรรม
 
และด้วยความเคารพนี้จะนำท่านข้ามไปพ้นกำแพงแห่งความคิดตัดสิน ถูก ผิดเชิงเหตุผล (Rationality) ที่ถูกปลูกสร้างให้ปรากฏเป็นความยึดมั่นเชิงหลักการต่างๆภายในใจ เมื่อใดที่ใครสามารถข้ามพ้นกำแพงแห่งความคิดเชิงเหตุผล เมื่อนั้นเขาจะได้สัมผัสกับสายธารธรรมอันฉ่ำเย็น ซึ่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย ...
 
แม้จะต่างกาลเวลา ต่างยุคสมัย ต่างเหตุการณ์ของโลกรอบตัว แต่ทว่าในใจของเราแต่ละคนกลับไม่ต่างกันเลย เราต่างก็กำลังเดินทางแสวงหาครูเพื่อการรู้แจ้ง
 
"ครูปรากฏอยู่รอบๆ ตัวเรา  เงื่อนไขขัดขวางมิให้ได้พบครู อยู่ภายในใจของเราเอง
 
สิ่งมีชีวิตทั้งปวงโดยธรรมชาติคือบุพการีของเรา
เจ้าจะให้คุรุยอมรับเจ้าได้อย่างไรเมื่อเจ้ายังดูแคลนผู้อื่น?"
 
ความดูแคลนผู้อื่นอยู่ในใจของเราเอง และจะยังมีอยู่ต่อไปตราบใดที่เรายังยึดมั่นอยู่กับอัตตาตัวตนของตนเอง
 
"เจ้าจะพบคุรุได้อย่างไร หากไม่สลายอัตตาด้วยสุญญตา?"
 
คำนำจากหนังสือ "กลลวง ชีวิตและคำสอนของมหาสิทธานาโรปะ"


Powered by SMF 2.0.7 | SMF © 2006–2010, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.3 © 2008-2010, SimplePortal